|
Len zabal-argi zegoan gure
bizitzaren ikuskiña.
Orain, illun..., beltz. Zorionik ez,
baizik estura samiña.
Ustegabeko jazo txar batek
orrelako eragiña...
Olerkari txit ernai, ospetsu,
ta gorenengo irakasle;
onbidez ere gizonik onen,
Joxe Mari gure maite,
il-berri zaigu, gazterik illotz...
Utsune au zeñek bete!...
Euzkera piztu, euzkera jaso,
egite orren zuzenak
eragin zion, ta «Lizardi»'ri
zor dio geyen euskerak.
Bizkor ari zan, otzaldirik ez
Joxe Mari'ren kemenak.
[hurrengo estrofa, arkatzez ezabatuta dago]
Yaunak deituta ortzira igoa
gaurdanik goyen, zerutar.
Ama-Euskera negarrez baña...;
gaxoak neke, zoritxar...
Mendiz-mendi gaur abots ituna,
il-eresiaren oyar...
* * *
Biotzetiko susmoz emaro
erne zaidan otoi garbi
urrinbera bat bialtzen dizut,
olerkiño au geznari.
Betirakora!... Gogapen onek
barru-muñean dardari
leun, eztitsu bat... Agur, maite,
nik ere laster egaundi!...
| 
